Darshana Govindram (24, second from right), her father, mother and brother, celebrate Diwali at the home of an uncle.
“Everything is so close-knit and close by and everyone just gets along with everybody,” Darshana Govindram (24) paints a peaceful picture of life in Chatsworth, Durban’s suburb that the apartheid government once designed to segregate the city’s large Indian community.
Her social and family life has always revolved around the area’s eye-catching Hare Krishna temple, where she has been preparing for Diwali, the festival of lights. She is grateful for that upbringing. “There was not much of technology back then. I spent more time with the elders of the family. They used to help me grow up and instill all of these values and respect.”
She feels that is what is lacking in the current generation. “They are so engrossed in modern technology that they tend to forget things that are right in front of them.“
For all her appreciation of tradition, Govindram cherishes a modern girl’s dream: becoming a pilot. “But it’s too expensive, I can’t afford that.” She hasn’t totally given up on the idea yet, but knows she will at least have to postpone it.
Since the #FeesMustFall student protests of recent years, the government has made more funding available for bursaries. But for students who don’t have their own money, some courses are still out of reach. “With the piloting course I want to do, for every flight that you’re practicing, you have to pay an amount which the tuition does not cover, so that is a bit of a mission for me.”
Now she studies health and safety through distance education, while working at a company that makes soya products.
Govindram recalls that Nelson Mandela called the Hare Krishna temple an example of the rainbow nation, the time he visited. “He said he hasn't seen so many races under one roof.” That is why her group of friends is a mixture of all colors and classes. “At the temple we are all just one big family.”
Her grandmother, who has since passed away, was born in 1930 and saw apartheid come and go. She once told her she still preferred the apartheid times. “Because there's so much of corruption and crime now. Apparently it wasn't as bad back in the day.“
She has seen the corruption scandals on the news. But she feels people can’t just point their finger at the government. “We have to develop our good qualities, to not think of bribing another person. Because by doing that, we would also be taking that person’s karma. And you know, that’s not a good thing.”
About BORN FREE: Mandela's Generation of Hope
Children born in South Africa around 1994 are part of the Born Free Generation. This generation, the first to be born after apartheid, is supposed to bring unity and change to the country. They are Mandela’s human legacy: the first generation in which every South African has the same opportunities and racial segregation, on paper, is a thing of the past. They were to be the face of a new, free, and successful South Africa. Nelson Mandela always had a big heart for the youth, and would often refer to his dreams for the youth in his speeches. In this feature the born frees question the outcome of the dream Mandela had for them. They also talk about modern day racism; What is it like to be black, or colored in this modern day world? The South African story has many connections to other race related stories around the world.
Many born frees live successful lives, and are making careers that they wouldn't have been able to do during the old racist regime. There is a big group that is thriving in the new South Africa. But at the same time, there is still a long way to go. Corruption, crime and poverty are keeping many of the born frees captive. Instead of enjoying freedom and prosperity, this ‘born free generation’ struggles - sometimes even more than their parents - with unemployment and inequality. Official segregation may be a thing of the past, but class segregation seems to have taken its place. And for many South Africans, childhood is a time shaped by extreme violence and the aftermath of HIV and AIDS.
Note: More text available upon request
Dutch text:
“Alles is zo hecht, en lekker dichtbij. Iedereen kan met iedereen opschieten”, schetst Darshana Govindram (24) een vredig plaatje van haar leven in Chatsworth, de wijk die ooit werd ontworpen om de grote Indiase gemeenschap van Durban apart te houden.
Haar sociale leven speelt zich al van kinds af aan af rond de opvallende Hare Krishna tempel in de wijk, waar ze zich nu voorbereidt op Diwali, het lichtjesfestival. Ze is dankbaar voor die opvoeding. “Er was niet zoveel technologie. Ik bracht meer tijd door met de ouderen in mijn familie. Die hielpen me opgroeien, en brachten me waarden bij, en respect.”
Dat ontbreekt er bij de huidige jeugd vaak aan, vindt ze. “Die worden zo opgeslokt door moderne technologie dat ze niet in de gaten hebben wat er om hen heen gebeurt.”
Ondanks haar waardering voor tradities, koestert Govindram een moderne droom: piloot worden. “Maar dat is gewoon te duur, dat kan ik niet betalen.” Ze heeft het idee nog niet helemaal losgelaten, maar weet dat ze het op zijn minst zal moeten uitstellen.
Sinds de #FeesMustFall studentenprotesten van de afgelopen jaren, heeft de overheid meer geld beschikbaar gesteld voor studiebeurzen. Maar voor studenten die zelf geen geld hebben, blijven sommige studies buiten bereik. “Bij de pilotenopleiding die ik wilde doen, moet je voor elke oefenvlucht betalen, wat niet bij het schoolgeld inzit, dus dat is nogal een uitdaging.”
Nu werkt ze bij een bedrijf dat sojaproducten maakt, en studeert ze gezondheid en veiligheid, via afstandsonderwijs.
Govindram vertelt dat Nelson Mandela de Hare Krishna tempel bij zijn bezoek een voorbeeld voor de regenboognatie noemde. “Hij zei dat hij nooit zoveel rassen onder één dak had gezien.” Haar vriendengroep is daardoor ook een mix verschillende kleuren en sociale klassen. Bij de tempel zijn we allemaal éen grote familie.”
Haar oma – inmiddels overleden – werd in 1930 geboren, en zag apartheid komen en gaan. Ze vertelde Govindram dat ze die tijd uiteindelijk toch beter vond. “Omdat er nu zoveel corruptie en criminaliteit is. Blijkbaar was dat toen minder erg.”
Govindram kent de corruptieschandalen uit het nieuws, maar vindt dat mensen niet alleen naar de overheid moeten wijzen. “We moeten ook zelf onze goede kwaliteiten ontwikkelen, zodat het niet in ons opkomt om iemand om te kopen. Want zodra we dat doen, nemen we ook hun karma af, en dat is gewoon niet goed.”
Over BORN FREE: Mandela's Generation of Hope:
De generatie die rond 1994 in Zuid-Afrika werden geboren worden de Born Free generatie genoemd. Van deze generatie, de eerste die na de afschaffing van apartheid werd geboren, wordt verwacht dat ze eenheid en verandering in het land brengen. Ze zijn Mandela’s menselijke erfenis: De eerste generatie waarin elke Zuid-Afrikaan gelijke kansen heeft en waar rassenscheiding, op papier, iets uit het verleden is. Ze zouden het gezicht van een nieuw, vrij, en succesvol Zuid-Afrika worden. Mandela had altijd een groot hart voor de jeugd en noemde zijn dromen voor de jeugd van in zijn speeches. In deze feature vragen de Born Frees zich af of Mandela’s dromen voor hen wel uitgekomen zijn. Ook praten ze over racisme vandaag de dag: Hoe is het om zwart, of kleurling te zijn in de huidige wereld? Het Zuid-Afrikaanse verhaal lijkt op andere ras-gerelateerde verhalen over de hele wereld.
Veel Born Free’s zijn succesvol, en hebben carrières die ze tijdens het voormalige racistische regime niet gehad zouden kunnen hebben. Een grote groep bloeit op in het nieuwe Zuid-Afrika, maar tegelijkertijd is er nog een lange weg te gaan. Veel Born Free’s zitten vast in corruptie, misdaad en armoede. In plaats van te genieten van vrijheid en voorspoed worstelt deze generatie - soms nog meer dan hun ouders - met werkloosheid en ongelijke kansen. Officieel is rassenscheiding verleden tijd maar het is vervangen door klassenscheiding. En de jeugd van vele Zuid-Afrikanen wordt gevormd door extreem geweld en de gevolgen van HIV en AIDS.
Meer tekst verkrijgbaar op aanvraag.
